“Een aanvraag indienen kan ik iedereen aanraden”

Eline was 20 jaar toen ze slachtoffer werd van de tramaanslag in Utrecht in 2019. De lichamelijke en geestelijke gevolgen waren groot: ze was jaren bezig om te herstellen. Maar het bracht haar onverwachts ook iets positiefs.

“Ik vluchtte de tram uit maar werd buiten neergeschoten door de aanslagpleger. De kogel ging dwars door mijn lichaam heen en raakte onder meer mijn milt en ruggenwervels. Na negen dagen coma ontwaakte ik met een incomplete dwarslaesie, ik kon niets zelf meer. Stapje voor stapje revalideerde ik. Erna volgde een intensieve tijd van veel fysiotherapie, psychotherapie en ziekenhuizencontroles.”

Voorschot

“Na een half jaar pakte ik mijn studie weer op. Ik had een bijbaan als student-assistent in het UMC Utrecht, maar na de aanslag kon ik niet meer zoveel werken. Inkomsten vielen weg terwijl de kosten opliepen. Mijn advocaat wees me op het Schadefonds Geweldsmisdrijven, net als mijn casemanager van Slachtofferhulp Nederland. Het was toen nog niet duidelijk hoeveel schadevergoeding ik uit de rechtszaak zou kunnen krijgen, en hoelang de hele zaak ging duren. Door een aanvraag in te dienen had ik in ieder geval grote kans om vast een voorschot te krijgen.”

Geen rechtszaak

“Mijn advocaat vroeg me om mijn verhaal op papier te zetten, vervolgens heeft zij er een samenvatting van gemaakt en het aanvraagformulier ingevuld. Ik hoefde het dus niet zelf te doen en dat was prettig. Mijn hoofd stond daar echt niet naar op dat moment. Na drie maanden kreeg ik bericht via mijn advocaat: de tegemoetkoming was € 10.000. Het bedrag gaf me net wat meer financiële ademruimte, in afwachting van de inhoudelijke zitting. Een aanvraag indienen bij het Schadefonds kan ik iedereen aanraden, het bedrag kan je echt verder helpen, financieel en qua erkenning van je slachtofferschap. Het klinkt alsof je een rechtszaak moet voeren ofzo, maar dat is helemaal niet zo.”

“Een aanvraag indienen bij het Schadefonds kan ik iedereen aanraden, het bedrag kan je echt verder helpen, financieel en qua erkenning van je slachtofferschap.”

Spreekrecht op de zitting

“Ik vond het fijn om snel weer het normale leven op te kunnen pakken. De zittingen met de aanslagpleger waren pittig, zeker de eerste keer waren er heftige emoties bij alle slachtoffers en nabestaanden. Maar ik wilde er per se bij zijn: ik wilde hem in de ogen kunnen kijken, proberen te begrijpen wat voor een persoon deze man was. Wie kan zoiets heftigs aanrichten? Op het laatst maakte ik ook gebruik van mijn spreekrecht. “Je hebt me niet verslagen en dat zal je nooit lukken ook”, zei ik. Die woorden kwamen zichtbaar binnen bij hem en dat voelde goed.”

Sterkere verbinding met anderen

“Het heeft wel vijf jaar geduurd om het hele acceptatieproces te doorlopen. De lichamelijke gevolgen merk ik nog steeds. Net als vroeger sport ik weer intensief, maar op een iets aangepaste manier. Verder ben ik me heel bewust van mezelf geworden, van mijn gevoel en van mijn omgeving. Ik kan nu genieten van de simpelste dingen: dat ik al mijn ledematen kan bewegen, en zelf kan eten en drinken. Pas als dat niet meer lukt ontdek je hoe waardevol dat is. Ik heb ook geleerd hoe belangrijk het is om hulp te kunnen vragen. Ik was vroeger best op mezelf, wilde alles alleen doen. Hulp vragen vond ik eigenlijk een soort van zwakte. Maar nu weet ik hoe fijn het is om hulp te krijgen en dat anderen je graag helpen. Mijn verbinding met andere mensen is sterker geworden.”

Toch iets positiefs

Mijn ervaringen heb ik omgezet in iets nieuws voor mezelf. Tegenwoordig geef ik lezingen, onder meer in penitentiaire inrichtingen. Misdaadplegers die schoon schip willen maken met hun leven kunnen een hersteltraject volgen. In mijn verhaal maak ik duidelijk dat je altijd een keuze hebt in hoe je omgaat met je situatie. Als slachtoffer, zoals ik, en ook als dader. Wat is gebeurd draai je niet terug, maar je kunt wel verantwoordelijkheid nemen over je toekomst. Dat leidt vaak tot hele mooie gesprekken. Ze zien hoe ik me open en kwetsbaar opstel en dan durven zij gaandeweg hetzelfde te doen. Ondanks alle ellende van de aanslag kan ik deze lezingen toch zien als een heel positief gevolg.”

Meer informatie over de lezingen van Eline

Bekijk voor meer informatie over de lezingen de LinkedIn-pagina van Eline.